يكي از اهداف مهم آموزش، آماده كردن فراگيران براي زندگي اجتماعي استفدريكوماريو دبير كل سابق يونسكو در پيامي كه به مناسبت شروع قرن بيست و يكم فرستاد يكي از اهداف مهم آموزش را تربيت فراگيران را (بهتر زيستن و در جمع بهتر زيستن) ذكر كرد. خوشبختانه در سالهاي اخير در كلاسهاي درس دوره آموزش عمومي به اين مسئله توجه بسيار ميشود.
به عبارت ديگر در اين كلاسها شعار يا همه با هم نجات پيدا ميكنيم يا همه با هم غرق ميشويم بيشتر معنا پيدا كرده است.به اين دليل توصيه ميشود كه براي توجه به اهميت كار گروهي درصدي از نمره امتحان پاياني (مثلا 25%) به امتحان گروهي اختصاص يابد.
يكي از شيوههاي عملي اين كار ميتواند به صورت زير باشد:
1. معلم درهرگروه سه نفر با تواناييهاي متفاوت را قرار دهد. افراد گروه با يكديگر به پرسشها پاسخ ميدهند.
2. مدت امتحان را ميتوانيد بيش از زمان معمول (حدود 5/1 برابر)تعيين كنيد.
3. هر گروه فقط بر روي يك برگه امتحان پاسخ ميدهد.
4. معلم از هر گروه يك نفر را به دلخواه خود (ترجيحاً فرد متوسط يا ضعيف) انتخاب كند تا از برگه گروه و پاسخهايي كه گروهشان دادهاند دفاع كند.
در چنين فضايي :
اضطراب و دلهره دانشآموزان متوسط به پايين كاهش مييابد.
جلسه امتحان به فضايي براي تعامل و يادگيري تبديل ميشود.
احساس مفيد بودن، به ديگران ياري رسانيدن، از همسالان ياد گرفتن و به همسالان ياد دادن، موفقيت خود را در گرو موفقيت ديگران ديدن و... از نتايج با ارزش اين شيوه امتحان گرفتن است.
به احتمال زياد اين شيوه امتحان هم زمان با افزايش كيفيت ياد گيري از افت تحصيلي ميكاهد و به دانشآموز قوي حداقل به اندازه دانشآموز ضعيف بهره ميرساند. ما معلمان خيلي خوب ميدانيم كه زماني كه شروع كرديم به آموزش دادن بيش از هر زمان ديگر از نواقص و مشكلات ياد گيري خود آگاه شديم.
اين را بچههاي زرنگ در عمل ميفهمند و علاوه بر آن آنها به اينكه "زكات علم نشر آن است" عمل ميكنند.
اشكالي كه بر اين شيوه امتحان گرفته ميشود اين است كه بچههاي زرنگ از نظر نمره ضرر ميكنند.
اما ما معلمان خوب ميدانيم كه قاضي نهايي كار دانشآموزان خود ما هستيم و در نهايت با توجه به تمام جوانب كار قضاوت ميكنيم.اگر در مورد دانشآموز قوي بر اساس سعي و تلاشي كه در آموزش به ديگري كرده است قضاوت كنيم او هم ضرر نميكند گرچه در ظاهر نمره امتحان گروهي همه افراد گروه يكسان داده شود.
